2006-04-11

Czas pracy
Nawet w środku miesiąca można zmienić wymiar czasu pracy, która otrzymała orzeczenie o niepełnosprawności. W tym przypadku nie ma czekania „do pierwszego”. Pracodawca ma to wprowadzić od razu. Czas pracy osoby niepełnosprawnej nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. W przypadku osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności czas pracy nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Osoba niepełnosprawna nie może być zatrud niona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych.

Czyli powyższych zasad nie stosuje się:

1. do osób zatrudnionych przy pilnowaniu oraz
2. gdy, na wniosek osoby zatrudnionej, lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad tą osobą wyrazi na to zgodę.

Pamiętajmy bez względu na stopień niepełnosprawności, nikt nie ma prawa zmusić pracownika niepełnosprawnego do pracowania w nocy ani zlecić pracy w godzinach nadliczbowych. Zmusić nie możne, ale może zgodzić się na to, jeżeli tego będzie chciał pracownik niepełnosprawny. Pracodawca musi jednak wiedzieć, że nie ma żadnych przeszkód do podjęcia pracy np. po godzinach. Musi na to jednak wyrazić zgodę lekarz prowadzący badania profilaktyczne pracowników, lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad osobą niepełnosprawną. Koszty tych badań ponosi pracodawca.

Osoba niepełnosprawna ma prawo do przerwy w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek. Czas przerwy wynosi 30 minut i jest wliczany do czasu pracy. Stosowanie norm czasu pracy dla osób niepełnosprawnych nie powoduje obniżenia wysokości wynagrodzenia wypłacanego w stałej miesięcznej wysokości.

Tak ustalone normy czasu pracy nie uprawniają pracodawcy do obniżenia stałej wysokości wynagrodzenia wypłacanego w stałej wysokości, co miesiąc. Z kolei godzinowe stawki płacy zasadniczej, odpowiadające osobistemu zaszeregowaniu albo rodzajowi wykonywanej pracy, przy przejściu na normy czasu pracy określone dla pracowników niepełnosprawnych muszą być podwyższone – w takim stopniu, w jakim pozostawał do tych norm dotychczasowy wymiar czasu pracy. Pracownik niepełnosprawny nie może stracić np. przy skróceniu czasu pracy z ośmiogodzinnego na siedmiogodzinny, tak też wypowiadał się SN.

Urlop wypoczynkowy
Osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego osoba ta nabywa po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności.

Dodatkowy urlop, nie przysługuje osobie uprawnionej do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych lub do urlopu dodatkowego na podstawie odrębnych przepisów.

Jeżeli wymiar urlopu dodatkowego przysługującego na podstawie odrębnych przepisów, jest niższy niż 10 dni roboczych, zamiast tego urlopu przysługuje urlop dodatkowy określony w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a więc urlop dziesięciodniowy.

Źródło:
- Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.).