Rozdział III
Świadczenia przysługujące w okresie czasowej niezdolności do pracy
Art. 92.
§ 1. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek:
1) choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - trwającej łącznie
do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego - pracownik zachowuje prawo do
80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy
prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu,
2) wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w
czasie ciąży - w okresie wskazanym w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo
do 100% wynagrodzenia,
3) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów
na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi
pobrania komórek, tkanek i narządów - w okresie wskazanym w pkt
1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.
§ 11. (uchylony).
§ 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, oblicza się według zasad obowiązujących
przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy
dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.
§ 3. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1:
1) nie ulega obniżeniu w przypadku ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku
chorobowego,
2) nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do
zasiłku chorobowego.
§ 4. Za czas niezdolności do pracy, o której mowa w § 1, trwającej łącznie dłużej
niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek
chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach.