Rozdział IV
Odprawa pośmiertna
Art. 93.
§ 1. W razie śmierci pracownika w czasie trwania stosunku pracy lub w czasie pobierania
po jego rozwiązaniu zasiłku z tytułu niezdolności do pracy wskutek
choroby, rodzinie przysługuje od pracodawcy odprawa pośmiertna.
§ 2. Wysokość odprawy, o której mowa w § 1, jest uzależniona od okresu zatrudnienia
pracownika u danego pracodawcy i wynosi:
1) jednomiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej
niż 10 lat,
2) trzymiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej
10 lat,
3) sześciomiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony co
najmniej 15 lat.
§ 3. Przepis art. 36 § 11 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Odprawa pośmiertna przysługuje następującym członkom rodziny pracownika:
1) małżonkowi,
2) innym członkom rodziny spełniającym warunki wymagane do uzyskania
renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych.
§ 5. Odprawę pośmiertną dzieli się w częściach równych pomiędzy wszystkich
uprawnionych członków rodziny.
§ 6. Jeżeli po zmarłym pracowniku pozostał tylko jeden członek rodziny uprawniony
do odprawy pośmiertnej, przysługuje mu odprawa w wysokości połowy odpowiedniej
kwoty określonej w § 2.
§ 7. Odprawa pośmiertna nie przysługuje członkom rodziny, o których mowa w § 4,
jeżeli pracodawca ubezpieczył pracownika na życie, a odszkodowanie wypłacone
przez instytucję ubezpieczeniową jest nie niższe niż odprawa pośmiertna
przysługująca zgodnie z § 2 i 6. Jeżeli odszkodowanie jest niższe od odprawy
pośmiertnej, pracodawca jest obowiązany wypłacić rodzinie kwotę stanowiącą
różnicę między tymi świadczeniami.